خط داستانی
این فیلم یک اثر فوقزمانی است. حمایت از مشارکتهای تماشاگران با تصاویری تشکیل میشود که در طول چندین نمایش، چندین بار تغییر کرده است. یک نمایش از موریس لمتر، خود او، در صدای پسزمینه، عملکرد جلسه را روشن میکند و با چالشی به اتاق پایان مییابد.