دزدان توبا

یک سری سرقت‌ها در مدارس کالیفرنیای جنوبی هدفی عجیب و خاص داشتند: توباها. در این اثر نانوشته خلاق، کارگردان ناشنوا و اولین بار آلیسون او'Dانیل تأثیر این جنایات را از زاویه‌ای غیرمنتظره ارائه می‌دهد. فیلم به گونه‌ای پیش می‌رود که شبیه به یک بازی تلفن است، جایی که ضعیف بودن انتقال صدا ثابت می‌شود و داستان به تفسیر انسانی و سوءتفاهم می‌چرخد و می‌بافد. نتیجه، یک مشارکت خیره‌کننده در زبان سینمایی است. او'Dانیل یک نحو ناشنوایی توسعه داده است که بافتی پیچیده، لایه‌دار و شگفت‌انگیز ارائه می‌دهد و تجربه‌ای چندبعدی از ناشنوایی را به تصویر می‌کشد و مخاطب را به طور صوتی در یک راه ناآشنا و هیجان‌انگیز دوباره تنظیم می‌کند.