خط داستانی
از طریق پنج پرتره از خویشاوندان و مربیان، پنج بیان مقاومت، پگاه آهنگرانی زندگینامهٔ خود را ترسیم میکند. با استفاده از آرشیوهای شخصی، ویدیوهای خانوادگی، تصاویر اعتراضات خیابانی، روزنامهها و صدای ضبطشده، او بیش از چهل سال از تاریخ ایران را دوباره پیریزی میکند. از روزهای نخست سال ۱۳۷۸ تا جنگی که در سال ۲۰۲۶ آغاز شد، او یادداشتهای خصوصی و جمعی را کنار هم میگذارد و تصویری از کشوری ترسیم میکند که تحت ستم سیاسی قرار دارد و در آرزوی همیشگی برای یک انقلاب است."
