بیامریای برمایی

مصاحبه‌ای بین جَدیشِ، قاتل و کابیلانِ، نویسنده، به تدریج گشوده می‌شود و به اوج می‌رسد جایی که اخلاق دو مرد در هم می‌آمیزد. کارهای گذشتهٔ جَدیش الهام‌بخش کابیلان می‌شود تا هنرمند گم‌شده‌اش را به درونش و خوانندگانش بیرون بکشد. دیدگاه بشردوستانه‌ای که کابیلان به اشتراک می‌گذارد تأثیری بر جَدیش می‌گذارد و او را به جست‌وجوی بازگشت از طریق زندگیِ اخلاقی ساخته‌شده در تخیل خود سوق می‌دهد.