در اُتِلّو

در گروه تئاتر انگلیسی مستقر در دهلی نو، بحرانی در روابط فردی و حرفه‌ای بازیگران وجود دارد که به تمسخر تلاش‌های آن‌ها برای اجرای اُتِلو می‌انجامد. محورهای اصلی شکسپیر درباره حسادت در عشق و تعصب به دلیل تفاوت‌های فرهنگی نزدیک به چیزی است که در میان گروه بازیگران در حال رخ دادن است و نمایش به سوی نتیجه‌ای تراژیک می‌رود. آیا واقعاً روح نمایش این کار را انجام می‌دهد؟ طرحی چندفرهنگی در دهلی نو امروزی است که نمایشی از شکسپیر را اجرا می‌کند. کارگردان با استخوان‌بندی جسورانه‌ای یک بازیگر کم تجربه از یک شهر کوچک را به نقش اُتِلو می‌گمارد. بازیگر جدید به هم بازیگر اصلی علاقه‌مند می‌شود و دو مرد رقیبان bitter را تشکیل می‌دهند. موقعیت‌ها پیچیده‌تر می‌شوند زیرا شخصیت‌های نمایشی آن‌ها در قالب زندگی خارج از تئاتر نیز نفوذ می‌کند.