خدای روز بر او فرود آمد

این فیلم با عکاسی تک‌نَفری با «آتش» نور بازتابشی بر آب و نخستین استنباط‌های کشتی آغاز می‌شود. در سراسر فیلم، بازیِ بافتِ نور و آب حکایتِ ضمنیِ فیلم را از طریق ریتم و سرعت و بافت‌ها و اشکال قابل مشاهده در تکامل تدریجی روایت می‌کند، و سپس با تصاویر دورتر قایق‌ها، پرندگان، حیوانات، سایه‌های گذرا از افراد و اشیایشان، لِفْتِسمِه‌های دریا، و در انتها و نزدیک پایان، گل‌های شکوفا که در تاریکی فرو می‌روند در میان فروریختن قلعه‌های شنی.