خط داستانی
فیلم مجموعهای از کُنشها در ژانر رویدادی است که حالت ذهنی روشنفکران سطح پایین را در اوایل دههٔ هشتاد توصیف میکند. در بازیهای موقعیتی، شش نفر محیط خود را تنها با ابزارهای پانتومیم به شکلی دیداری و فرا-ارتباطی نمایان میسازند. بیمعنایی جهان در جهان کودکی قهرمان نوجوان روشن است، و این بیمعنایی در بوروکراسی بینام، انحراف اجتماعی، تقسیمات آتومی، جنگها و صحنههای دیپلماسی که با زبانِ بیسخنِ در حال نبرد با یک زبانِ تکزبانی، همانطور که در فضاهای صمیمیت کمرونق حضور دارد، به هم تنیده است. صحنهٔ بندبال با خوشههای پرنامو نیز همان را ثابت میکند.
