خط داستانی
دوربین مستند نینا داونپورت سنّت سفر را وارونه میکند. او ما را به هند میبرد و ما را آنجا رها میکند تا فکر کنیم آنچه از چشم او میبینیم چیست. فیلم او تجربه سفر و دیدن را تقلید میکند و به همین دلیل کنجکاوی و شهوت دیدن را به جای فهم معنا مطرح میکند. داونپورت به جای حل معمای هند، از لذت بردن از آن میگوید... گرسنگی او را بیپنهان میسازد، مانند کودکان مشتاقی که چشم دوربین او را به بهترین چیز بعد از شیرینی مییابد.