خط داستانی
فیلم شامل صد سکانس است که مکانی در شهر ژنو سوییس را نشان میدهد. در سال ۱۹۹۴، طی یکصد روز صد پلهچوبی سفید در شهر نصب شد تا مردم از بالا به سمت پایین صحنهای ساده را تجربه کنند. بالای هر پله حفرهای بود که یک «کارت پستال زنده تصویر» را قاب میکرد؛ ایده گریناوی برای ایجاد بازتابی از مکان در سینما و بیرون کشیدن فیلمها از سالنهای تئاتر.
