در شرق هستی
Undeva în Est
در دهه پنجاه، یک فعال حزبی به روستاهای ترانسلیوانیه می‌رود تا روستایان را برای جمعی سازی مزرعه های روستایی گرد هم آورد. صاحبخانه ثروتمندی در برابر این تلاش مقاومت می‌کند و از پایین آمدن به سطح کسانی که هرگز کار نکرده‌اند امتناع می‌کند. مفهوم جمعی‌سازی با دهانی عصبانی از سوی روستایی که ناچار به کار در زمینی است که دیگر مالک آن نیست، جمع‌آوری می‌شود و فعال حزبی که ادعا می‌کند زمین هنوز مال اوست را بمباران می‌کند: «تو پ... من را قطع کردی و در دستانم گرفتی و گفتی بگیرش، هنوز مال توست».
