خط داستانی
فیلمی در سال هزار نهصد و eighty neun اثر پیتر لیختی که تصويری شنیداری از کشور زادگاهش در سوییس شرقی است. فیلم نمونه هایی از مناظر زمینی و صداسازی گردآوری میکند و به طور مداوم بنیان صنعتی فرهنگ معاصر را که اغلب نادیده گرفته میشود، پررنگ میکند. همچنین در شرق سوییس صدای شکست به عنوان دو سویی صوتی خانگی از نوربرت مولسلانگ و اندی گهل وجود دارد که ساز و کار موسیقی آن ها در چارچوب دید لیختی بررسی میشود. چه به آرامی و ریتمیک کلیک کنند و چه با زمزمه و فریاد با حجم گوشخراش، الکترونیکهای بازیافتی آن ها صدای نوآورانه ایجاد میکنند و همراهی مناسب در این جستوجوی سینمایی برای بقایا ویرانشده قرن گذشتهٔ پیشرفت ارائه میدهند.
