یک برادر دیگر

از سال 1957 تا 1961، 170.000 الجزایری به دلیل جنگ به تونس فرار می‌کنند. بیشتر آنها با پای پیاده از میان کوه‌ها و بیابان‌ها عبور می‌کنند و تنها چند وسیله از دارایی‌های خود را در دست یا بر روی الاغ‌ها حمل می‌کنند. از آنجا که در بیابان خاکی وجود ندارد، نمی‌توانند خانه‌های معمولی بسازند. آنها مجبورند در گودال‌های زیر زمین زندگی کنند که با پارچه پوشانده شده است، اما برخی از آنها پیشنهاد می‌شود که در چادرهای ارتش آمریکا بمانند.